پول نیوز، فرانک آقاصفی - رانندگی، کاری تیمی و نیازمند مشارکت همه رانندگان است.

شاید در نگاه اول این تصور پیش آید که هر شخصی با قرار گرفتن پشت فرمان خودروی خود، به یک کار فردی می پردازد اما واقعیت این است که این کار بدون همکاری و همراهی با دیگران یا به مقصد نمی رسد یا دست کم برای طی این مسیر مشکلات فراوانی را سپری خواهد کرد.

ما رانندگی را یک مسابقه می بینیم که باید تمام تلاش خود را به کار گیریم تا برنده از این مسابقه خارج شویم؛

در این راستا کمتر پیش می آید که راه خود را در اختیار رانندگان دیگر قرار دهیم و حتی راه دیگران را می بندیم تا شاید دقایقی زودتر به مقصد برسیم اما چه بسا با این روش هرگز به پایان مسیر خود نرسیم یا به رانندگان و عابران پیاده صدمه بزنیم.

متاسفانه این وضعیت به یک عادت همگانی تبدیل شده است و کمتر کسی را به فکر فرو می برد که شاید با کمی صبر و حوصله، هم بتوانیم خود را به مقصد نزدیک تر کنیم و هم حافظ جان و مال خود و دیگری باشیم.

رسیدن به چنین تفکر و نقطه ای مستلزم یادگیری روش کار تیمی است که در ایران کمتر به آموزش آن پرداخته می شود.

در مدارس، آموزش کار تیمی بسیار کم رنگ و ضعیف است.

از این رو کودکان ما شانس یادگیری این مهم را از دست می دهند و روحیه انجام کار تیمی در آن ها از بین می رود و با پذیرش انجام کارها به صورت فردی به رانندگانی خطرآفرین در جامعه تبدیل می شوند.