پول نیوز - متغیرهای فراوانی وجود دارد که نشان می دهد آسیا که سربلند از بحران های اقتصادی دو دهه قبل بیرون آمده به تدریج وارد دوره مشقت اقتصادی می شود.

دومین اقتصاد بزرگ جهان یعنی چین در حال تجربه روزهای تلخ تجاری است، اما بانک مرکزی آن اعلام کرد رشد هفت درصدی تا چند سال دیگر ادامه خواهد یافت. با این حال دولتمردان چین به این باور هستند که نیمه نخست سال جاری میلادی برای اقتصاد کشور مطلوب نبوده و در نیمه دوم وضع از این بدتر خواهد شد.

معضل کاهش شاخص های بورس فقط محدود به چین نیست و عوامل نامطلوب دیگر اقتصادی، این کشور را احاطه کرده است. بررسی ها نشان می دهد که کاهش تقاضای داخلی در بازارهای آسیا، کاهش صادرات، افت تولید، پایین آمدن بهای سهام و اوراق بهادار، آشفتگی در تجارت خارجی و تضعیف ارزهای ملی متغیرهایی است که اقتصاد این قاره را به تدریج وارد یک دوره پر زحمت و پرمشقت می کند.

اگرچه اقتصاد آسیا توانست در حدود 17 سال قبل از بحران بگریزد و سال 2008 با بسته های محرک اقتصادی چند 10 میلیارد دلاری از وضعیت نامطلوب به مطلوب برسد، اما کاهش صادرات و کم شدن سرمایه گذاری مستقیم خارجی حتی ذخایر ارزی کشورهای آسیایی را نیز به خطر می اندازد.

در این میان یکی از کشورهایی که هنوز موتور محرکه به حساب می آید چین است. برآوردها حاکی است که چین 68 درصد از سرمایه گذاری در آسیا و آمریکای لاتین و کشورهای آفریقایی را به خود اختصاص داده است. این کشور همچنان سرمایه گذاری فزاینده در آسیای جنوب شرقی دارد. مکانی که کشورهایی نظیر مالزی و تایلند هم می کوشند تا از بحران های مالی و اقتصادی بگریزند.

با این حساب دو وضعیت در حال شکل گیری است. نخستین وضعیت آنکه اقتصاد جهانی در دوره خوبی بسر نمی برد و رکود بزرگی را تجربه می کند و از سوی دیگر در منطقه آسیای شرقی و جنوب شرقی چین و کشورهای منطقه ای در حال همگرایی بیشتر و سرمایه گذاری های متقابل هستند که این می تواند نوید بخش گریز اقتصادهای منطقه از بحران باشد.

با این حال کسانی مانند «لیو رویی» تحلیلگر تارنمای «گلوبال تایمز» به این باور است که وضع اقتصادی آسیا به تغییر ساختاری آن بستگی دارد. وی می گوید که اگر بتوان ساختارها را تغییر داد و الگوهای ابداعی بکار گرفت، در بخش های صنعتی تحول ایجاد کرد و به همگرایی اقتصادی رسید، آن زمان می توان از بحران اقتصادی گریخت.

شاید به همین دلیل بود که چین طرح بانک سرمایه گذاری زیرساختی آسیا را که امسال شکل می گیرد با 100 میلیارد دلار ذخیره بانکی مطرح کرد و در اندیشه احیای راه ابریشم جدید است.
از سوی دیگر پکن در حال مذاکره با کشورهای آ.سه.آن است تا بتوانند پیمان تجارت آزاد را به سمت جلو سوق داده و به وحدت اقتصادی قویتری برسد.

به هر صورت نباید 17 سال پیش را وقتی اقتصادهای قدرتمندی چون هنگ کنگ، مالزی و کره جنوبی بحران زده شدند را به فراموشی سپرد. آسیا با آن زمان فرق کرده است، اما هنوز آسیب پذیر است. به همین سبب هنوز هم می توان مدعی شد که تعامل، انسجام و همگرایی اقتصادی دوای درد اقتصاد آسیا است که در این روزها از پویایی و درخشندگی کافی برخوردار نیست و سایه سرد بحران بر پیکر آن سنگینی می کند.