پول نیوز - تولید فولاد و فرآورده های فولادی در چین که بزرگترین تولید کننده فولاد جهان است، به دلیل کاهش رشد اقتصادی این کشور، فولادسازان سراسر جهان را در تنگنا قرار داده؛ تنگنایی که ممکن است عامل بحران اقتصادی دیگری در جهان شود.

چین بزرگترین تولید کننده فولاد دنیا است. 44 درصد تولید فولاد جهان در دست چینی ها است. این کشور برای تولید فولاد به سنگ آهن نیاز دارد.

به ازای هر تن فولاد، دو هزار و 560 تن سنگ آهن نیاز است.

سنگ آهن عنصری فلزی است و پنج درصد از پوسته زمین را شامل می شود. این عنصر به راحتی اکسـید می شود و به تنهایی خیلی مستحکم نیست و برای افزایش استحکام آن جهت استفاده در بخش هایی چون ساختمان سازی، آلیاژ آن با استفاده از عناصر بسیاری تهیه می شود. سنگ آهن ماده اولیه تولید فولاد اسـت و 98 درصد سنگ آهن استخراج شده در جهان برای تولید فولاد به کار می رود.

جمهوری اسلامی ایران یکی از صادرکنندگان اصلی سنگ آهن به چین است و بر اساس آمارهای رسمی، مقصد بیش از 95 درصد سنگ آهن ایران، کشور چین است.

سنگ آهن وابستگی زیادی به قیمت جهانی فولاد دارد. چینی ها به دلیل کاهش رشد اقتصادی کشور که از سال 1991 میلادی به این سو، بی سابقه بوده است، همه فولاد تولیدی خود را به مصرف نمی رسانند و در نتیجه مجبور به صادرات آن هستند. این موضوع سبب شده است تا قیمت فولاد در جهان به شدت کاهش یابد و بسیاری از کشورها و تولیدکنندگان فولاد تحت تاثیر قیمت پایین فولاد چین متضرر شوند و در آستانه ورشکستگی قرار گیرند.

بهای سنگ آهن در حال حاضر از 50 تا 100 دلار به ازای هر تن در نوسان است. بهای این عنصر در 10 سال قبل تا 200 دلار در هر تن نیز افزایش یافته بود.

جمهوری اسلامی ایران در سال 1393 از مجموع حدود 23 میلیون و 593 هزار تن سنگ آهن تولیدی، 22 میلیون و 966 هزار تن سنگ آهن را به کشور چین صادر کرده است. این میزان معادل 97 درصد سنگ آهن تولیدی کشور است.

پیش بینی صندوق بین المللی پول از روند کاهشی تولید ناخالص داخلی چین در سال های آینده نشان می دهد که چین همچنان در مصرف فولاد تولیدی خود با مشکل مواجه خواهد بود و روند بهای فولاد نیز همچنان در سال های آینده کاهش خواهد داشت.

تولید ناخالص داخلی چین که دومین کشور تولید کننده سنگ آهن و بزرگترین واردکننده این محصول است، بر اساس گزارش صندوق بین المللی پول، از 14.2 درصد در سال 2007 میلادی به 7.5 درصد در سال 2014 رسید و پیش بینی می شود این روند تا سال 2019 میلادی همواره کاهنده باشد و به 6.5 درصد در سال 2019 میلادی برسد.

این موضوع البته خبری مناسبی برای صنعت سنگ آهن نیست و چنانچه چنین پیش بینی به حقیقت بپیوندد می توان انتظار کاهش قیمت سنگ آهن را در بلندمدت داشت.

به همین دلیل بود که از سه سال پیش وزارت بازرگانی چین هشدارهای لازم را داد و به شرکت های فولادسازی تاکید کرد مراقب تجارت سنگ آهن خود با کشورهای دیگر باشند.

یک مقام سازمان تحقیقات و اطلاعات وزارت بازرگانی چین به خبرنگار ایرنا در پکن گفت: تا پایان سال 2014 میلادی نزدیک به دو درصد از بازار سنگ آهن چین در اختیار ایران بوده است.

وی که حاضر به ذکر نامش در خبر نبود، گفت: گزارش های این سازمان نشان می دهد جمهوری اسلامی ایران پس از استرالیا و برزیل در رده بزرگترین صادرکنندگان سنگ آهن به چین بوده است.

البته بخشی از مشکلات صادرکنندگان سنگ آهن ایران به چین به دلیل تحریم ها و مشکلات ناشی از نقل و انتقال پول است، اما با توجه به نیاز روزافزون چین به سنگ آهن می توان امیدوار بود در صورت رفع تحریم ها، جمهوری اسلامی ایران همچنان یکی از مهمترین تامین کنندگان سنگ آهن چین باشد.

به استناد آمارهای رسمی، دو کشـور چین و ژاپن و ناحیه اروپا سه واردکننده بزرگ سنگ آهن در دنیا هستند. روند واردات سنگ آهن چین از سال 2000 میلادی تا سال 2013 همواره روند رو به رشدی داشته است.

تحلیلگران صنعت سنگ آهن چین پیش بینی می کنند که میزان واردات سنگ آهن چین تا سال 2020 میلادی همچنان روند صعودی، اما با شیب کمتری نسبت به گذشته داشته باشد و از سال 2020 میلادی به بعد نیز واردات سنگ آهن چین روند ثابتی در پیش بگیرد و این موضوع تنها امید به افزایش قیمت سنگ آهن در آینده خواهد بود.

در ماه آوریل سال 2013 میلادی - فروردین و اردیبهشت سال 1393 - میزان واردات سنگ آهن چین با 83.39 میلیون تن رکورد تازه ای زد و ایـن میزان واردات چین را در جایگاه دومین واردکننده سنگ آهن در جهان قرار داد.

کاهش مداوم رشد اقتصادی چین از سال 2007 علی رغم تلاش های پکن در بهبود آن موجب شده است این غول آسیایی نتواند بخشی از آهن و فولاد تولیدی خود را در داخل مصرف کند و در نتیجه، آن را به بازارهای جهانی سرازیر کند. این اقدام حرکت دومینویی است که می تواند بحران دیگر اقتصادی را در دنیا موجب شود.