یک تیر و دو نشان بازار داخلی

پول نیوز- سعید میرزامحمدی در گفت وگویی اظهار کرد: به جای این که توسعه صادرات را در دستور کار قرار دهیم باید به سراغ سیاست جایگزینی واردات برویم. یعنی محصولات وارداتی که تقاضای بالایی در کشور دارند را خودمان تولید و نیاز بازار داخلی را برطرف کنیم. این همان اقتصاد مقاومتی است.

وی درباره هدف وزارت کار برای ایجاد 35 میلیون شغل تا سال 1404 گفت: ما هرچقدر هم تلاش کنیم با توجه به این افزایش شدید جمعیت، آن قدر توانایی نداریم که بتوانیم 35 میلیون شغل تا سال 1404 ایجاد کنیم. البته می توانیم با اتخاذ سیاست هایی در جهت حل موانع اشتغال، جهشی میان مدت در افزایش شغل انجام دهیم.

این کارشناس اقتصادی ادامه داد: سند چشم انداز طبیعتا باید آرمان گرایانه باشد؛ چرا که برای 20 سال تنظیم می شود و باید هدف اش بزرگ باشد. هیچ وقت هم انتظار نیست کشوری به تمام اهداف بلندمدت خود دست یابد. اما مساله این است که ما سند چشم انداز را کمی کرده ایم و با ورود یک واژه به نام رتبه برتر، کار را سخت کرده ایم.

میرزامحمدی تصریح کرد: بعضا مشاهده می شود که با وجود بیکاری بالا، در حال کار بر روی تکنولوژی هایی هستیم که بیشتر سرمایه بر هستند، نه کاربر؛ مثل استفاده از ربات و یا برای استفاده از اتوماسیون اداری، مخارج سنگینی صرف می کنیم اما نه تعداد نامه رسان ها کم شده و نه تایپیست ها و نه کاغذها. بعضا در استفاده از تکنولوژی های تک نمایشی عمل می کنیم که مطلوب نیست.

این کارشناس اقتصادی با بیان این که اتکای بیش از حد به نفت، قدمی بزرگ در مسیری اشتباه بوده است، تصریح کرد: برای جلوگیری از خام فروشی نفت، پتروشیمی ایجاد کردیم، اما به اعتقاد من مزیت چندانی ایجاد نکرد. شاید پتروشیمی ارزش افزوده ایجاد کند اما اشتغال زا نیست.

بخش نفت و پتروشیمی نیروهای کمی دارند. لذا برای ایجاد اشتغال باید قید نفت و پتروشیمی را بزنیم و خیل عظیم فارغ التحصیلان دانشگاهی بیکار را به سمت محصولات دانش بنیان مثل آی تی و علوم پایه ببریم. در این حوزه ها استعدادهای بالایی داریم که بعضا در حال جذب به خارج از کشور هستند.

میرزامحمدی با انتقاد از استخدام های دولتی اظهار کرد: باید جلوی بیکاری پنهان را بگیریم. افراد شاغل هستند اما عملا کاری نمی کنند. این باعث می شود انگیزه ی کار در میان شاغلین مختلف متفاوت باشد. مثل استخدام رسمی که شدیدا با این سیستم مخالفم. در هیچ جای دنیا استخدام های دولتی به شکل ایران انجام نمی شود.

وی تصریح کرد: یک نفر که استخدام رسمی می شود تا 30 سال وبال گردن دولت است، حتی اگر کار نکند؛ در حالی که اگر پیمانی باشد مجبور است کار کند. اگر یک لحظه کار نکند سریعا نیرویی را جایگزین آن فرد می کنند. ارزیابی عملکرد در پایان قرارداد باید مدنظر قرار گیرد.