پول نیوز - روزنامه نیویورک تایمز با اشاره به استقبال کشورهای جهان در پیوستن به بانک سرمایه گذاری زیرساخت آسیا نوشت، آمریکا باید بر ناخرسندی خود از تاسیس این بانک غلبه کند.

به گزارش گروه بین الملل پول نیوز، 46 کشور جهان از جمله استرالیا و بسیاری از نزدیکترین متحدان آمریکا در غرب اروپا، یا در بانک سرمایه گذاری زیرساخت های آسیا که به رهبری چین تاسیس شده، عضو شده اند یا درخواست عضویت داده اند.

پیشرفت این بانک نشان دهنده رویکرد در حال ظهور چین در شکل دهی نظم منطقه ای آسیا پاسیفیک است به گونه ای که نیازهای این کشور برای یک خیز را تسهیل می کند.

چین از تجارت و سرمایه گذاری استفاده می کند تا محکم تر همسایگان خود را در داخل مدار این کشور قرار دهد، اما این اقدام بی درنگ با نوسازی نظامی ادامه می یابد به طوری که بتواند در صورت لزوم از طریق قدرت نظامی، منافع این کشور را نیز محافظت کند.

در حالی که آمریکا اکنون با پیشنهاد اینکه این بانک با همکاری موسسات توسعه ای موجود از جمله بانک جهانی، بانک توسعه آسیا کار کند، سیاست استقبال از این بانک را اتخاذ کرده است، در واکنش اولیه خود به پیشرفت این بانک، به ویژه در انتقاد از بریتانیا در دادن مکان استقرار ثابت به این بانک، این فرض را تقویت می کند که آمریکا به دنبال به چالش کشیدن اعتلای چین و شاید حتی محدود کردن این کشور است.

آمریکا باید روی ارتقای ابتکارهای اقتصادی خود، مخصوصا در همکاری با منطقه آسیا اقیانوسیه و شکل دهی سازنده اهدافی که چین آنها را طرح کرده است، متمرکز شود.

مخالفت با سازمانی مانند بانک سرمایه گذاری زیرساخت های آسیایی، که برای پاسخ به یکسری نیازهای حیاتی بوجود آمده است، بی تدبیری است. انستیتوی جهانی مک کینزی در ژانویه 2013 برآورد کرد که همگام شدن با سرعت پیش بینی شده رشد اقتصادی جهان، مستلزم 57 تریلیارد دلار سرمایه گذاری در زیرساخت ها از هم اکنون تا سال 2030 است.

به علاوه، هر دلیلی می تواند وجود داشته باشد برای اینکه انتظار داشت چین به تامین مالی پروژه ها ادامه خواهد داد، مانند صندوق زیرساخت جاده ابریشم یا بانک جدید توسعه. این موسسات به چین اجازه می دهند فقدان تاثیر خود در ستون های اصلی موجود نظم اقتصاد جهانی را جبران کند.

پایگاه خبری کوارتز می نویسد، چین فقط 6.47 درصد رای در بانک توسعه آسیا، 5.17 درصد در بانک جهانی و 3.81 درصد در صندوق بین المللی پول حق رای دارد. این در حالی است که آمریکا می تواند نقش چشمگیری در شکل دهی جریان رو به رشد منطقه گرایی اقتصادی آسیا ایفا کند.

آمریکا نمی تواند چین را در سطح فعلی تاثیر آن در شکل دهی اقتصاد جهانی متوقف کند یا نگذارد همسایگان این کشور در بانک اقتصادی ایجاد شده توسط آن مشارکت نمایند.