خانواده یانی، یک زندگی یونانی معمول را برای او در کودکی فراهم کردند. او با ماهیگیری، شنا و مدرسه رفتن اوقات خود را سپری می کرد. اما در این بین یک استثنا وجود داشت؛ او به دنیا آمده بود تا یک آهنگساز باشد.
او نواختن پیانو را از شش سالگی آغاز کرد اما دوست نداشت که به طور کلاسیک، به او پیانوزدن را درس بدهند. او در کودکی، موسیقی را در ذهن خود می شنید و دوست داشت این موسیقی از پیانو هم بیرون بیاید برای همین، نیاز داشت تا پیانوزدن را فرا گیرد. او احساس می کرد آزادی مطلقی که با کلیدهای پیانو دارد، ممکن است زیر بار درس های چارچوب بندی شده از بین برود.
اما بد نیست بدانید که موسیقی تنها استعداد یانی نیست. او در سال١٩٦٩ در ١٤سالگی رکورد ملی شنای یونان در بخش ٥٠متر آزاد مردان را بهبود بخشید. هرچند او می توانست از این توانایی اش نیز بهره ببرد، اما تصمیم گرفت راه دیگری را در پیش بگیرد؛ راهی که سرانجام باعث شد تا استعداد موسیقایی اش را با دنیا به اشتراک بگذارد.
سال١٩٧٢ برخلاف میل خانواده اش، یونان را ترک کرد تا در دانشگاه مینسوتای آمریکا در رشته روانشناسی تحصیل کند. بعد از فارغ التحصیلی تصمیم گرفت یک سال از زندگی اش را صددرصد وقف موسیقی کند تا انگیزه های هنری ای که از کودکی با او بود را بهتر درک کند.
پس از آنکه در دوره ای برای گروه راک اند رول محلی «سوسمار» (Chameleon) کیبورد زد و با آن بند، به تورهای مختلفی در آمریکا رفت، تجربه اش با کیبوردهای الکترونیک را به کار گرفت و شروع به ساخت آهنگ های خودش کرد. «Optimystique» هم اولین آلبوم مستقل او بود که سال١٩٨٤ منتشر شد. در دوره سال های ١٩٨٥ تا ١٩٩٠، دوآلبوم دیگر ساخت و قبل از کوچ به هالیوود که در آن برای چهارفیلم آهنگ ساخت، کار روی آلبوم سومش را هم شروع کرد.
سال١٩٩٠، ارکستر سمفونی دالاس، یانی را در کنسرتی همراهی کرد و بُعد جدیدی را به سبک یگانه موسیقی او بخشید و مقدمه ای برای کارهای آینده او شد.
آلبوم های بعدی او، «جشن گرفتن زندگی» در سال٩١، «جرات کن و رویا بباف» در ٩٢ و «در زمان من» سال٩٣ منتشر شدند و در هرکدام از این سه سال، یانی را راهی تور موسیقی کردند. برای «جرات کن و رویا بباف» و «در زمان من» نامزد گرمی شد و قطعات پیانواش بیش از یک میلیون کپی فروش پیدا کرد. او اعضای گروهی که در تورهایش همراه او بودند را شخصا انتخاب می کرد و سال به سال در سالن های بزرگ و در حضور تماشاچی های بیشتر کنسرت اجرا می کرد.
سال٩٣ او تورهای جهانی اش را شروع و موسیقی اش را در سالن های معروفی همچون معبد توجی در کیوتوی ژاپن، سالن رویال آلبرت در لندن و آکروپولیس در زادگاهش یونان به مخاطبانش عرضه کرد.
کنسرتش در آکروپولیس یونان به نقطه عطفی در کارنامه اش بدل شد که پس از پخش شدن از تلویزیون آمریکا و شهره شدن، به جایگاهی رسید که حالا حدود نیم میلیاردنفر در ٦٥کشور جهان این کنسرت را تماشا کرده اند. آلبوم این کنسرت بیش از هفت میلیون و ویدئو آن بیش از یک میلیون بار به فروش رفته و تبدیل به یکی از پرفروش ترین ویدئوهای تاریخ شده است. او در تاج محل در هند و شهر ممنوعه در چین دواجرای بی نظیر داشته است و آلبوم «ستایش» (Tribute) از او که سال٩٧ انتشار یافت، با الهام از این دومحل، آهنگ هایش ساخته شده بود.
آلبوم استودیویی او به نام «اگر می توانستم به تو بگویم» نیز در سال٢٠٠٠ بیرون آمد که برگرفته از تغییرات زندگی او بود. سال٢٠٠٣ هم سالی بود که آلبوم سیزدهم او «اصالت» منتشر شد که تغییر سبک او و حضور سازهای بدیعی در گروه او را در آن شاهد بودیم. او به همراه ریک ویک، تهیه کننده و آهنگ نویس برنده گرمی و اسکار شرکتی با عنوان Yanni-Ric Wake را اداره می کند که به پرورش استعدادهای جوان موسیقی در آن می پردازند.
تور Yanni Voices در سال٢٠٠٩ و کنسرت El Morro او در سال٢٠١١ هم از کارهای قابل توجه اوست که در آن سعی کرده استعدادهای جوانی به ویژه در حوزه آوا و خوانندگی، به جهانیان معرفی کند.

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما