دنیای اقتصاد ، شادی آذری- هیچ سمبلی را برای انتقال ثروت در کشورهای حوزه خلیج فارس نمی توان بزرگتر از این یافت که نام بلندترین ساختمان دبی به نام رهبر ابوظبی تغییر یافته است. ابوظبی، دبي غرق در بدهی را با پول خود از بحران نجات داد.

سال ها پایتخت امارات متحده عربی، ابوظبی، نقش یک همسایه ثروتمند اما ساکت را ایفا می کرد تا اینکه دبي همیشه درخشان در عرصه بین المللی انگشت نما شد و این زمانی بود که سررسید بدهی های بین المللی دبي فرارسیده بود.

ابوظبی غرق در پول های نفتی، سال گذشته میلادی 25 میلیارد دلار به دبي داد تا به این سرزمین که سابقا بسیار پررونق بود کمک کند تا بدهی خود را به سرمایه گذاران خارجی پس دهد. رکود جهانی رشد دبي را به حداقل رساند. این عملیات نجات سبب شد تا تصویر جهانی ابوظبی به یک قطب قدرت و جاه طلبی بدل شود. هنگامی که دبي سرگرم ساخت شهرک های فانتزی در دل صحرا بود، ابوظبی قراردادهایی را برای تاسیس شعب موزه های لوور و گاگنهایم منعقد می ساخت.

اما آتش بازی و مراسم نور افشانی که به مناسبت بهره برداری از برج جدید دبي به ارتفاع نیم مایل (نزدیک به 830 متر) برپا شد، در وهله اول این موضوع را به یاد می آورد که پول اعطا شده به دبي شرایطی را به دبي تحمیل می کند. حکام محافظه کارتر ابوظبی اکنون از اهرم های خود برای اعمال کنترل بیشتر بر سیاست های اقتصادی دبي، قواعد آزادانه اجتماعی و معاملات بین المللی این امیرنشین استفاده می کنند.

هانی صبرا، کارشناس خاورمیانه مرکز مشاوره ای یورآسیا می گوید: «فرمانبرداری سیاسی دبي بزرگترین سپاسگزاری دبي از ابوظبی است که به خاطر نجات آن از بحران بدهی های ماه گذشته انجام می گیرد.»

ابوظبی تلویحا افتخار گشایش بلندترین برج دبي را ربود و آن را از آن خود کرد. مدت های مدیدي بود که به این برج، برج دبي گفته می شد، اما به طور پنهانی نام آن به برج خلیفه تغییر یافت و روز دوشنبه به عموم مردم با این نام معرفی شد که از نام امیر ابوظبی و رییس امارات متحده عربی، شیخ خلیفه بن زاید آل نهیان برگرفته شد.

کریستوفر دیویدسون یک کارشناس منطقه خلیج فارس از دانشگاه دورهام انگلیس می گوید: «فرصتی طلایی برای ابوظبی فراهم شده است تا کنترل سیاسی خود را بر دبي و کل امارات افزایش دهد.»

سال ها بود که ابوظبی مترصد فرصتی بود تا به مرکز ثقل کشور امارات که متشکل از هفت امیرنشین است، تبدیل شود و در این میان دبي بیشترین مقاومت را در برابر هرگونه نظارت یا کنترل خارجی از خود نشان می داد. حقیقت این است که پول تزریقی از سوی ابوظبی می تواند مسیر روابط اقتصادی دبي با جهان غرب را تغییر دهد و مهمتر اینکه می تواند بر حجم مبادلات عظیم تجاری ایران با دبي تاثیرگذار شود.

به رغم دبي، ابوظبی بر این باور است که باید بی صدا و آرام به پیش رفت و اینکه هرگونه تصمیمی در زمینه سیاست یا اقتصاد چیزی نیست، جز یک موضوع خانوادگی بین ابوظبی و سایر امیرنشین های خانواده امارات.

شکیل از واحد اطلاعات اکونومیست می گوید: «ابوظبی پنانسیل ها و اهداف خود را به اعلام عموم نمی رساند» و آنهایی که امیدوارند بحران بدهی های دبي سایر کشورهای نفت خیز حوزه خلیج فارس را مجبور کند تا در مورد مسایلشان کمتر رازدار باشند، باید همچنان در انتظار بمانند.