پول نیوز، سمیه علی اصغری -روزی برای ملاقات با رییس یک شرکت به ساختمان مرکزی آن مراجعه کردم. همه چیز عالی و چشمگیر بود. ساختمانی شیک که زیبایی های نمای داخل و خارج آن با هم در رقابت بودند. پس از سوار شدن به آسانسور به طبقه پنج رسیدم.

درب آسانسور مقابل میز منشی باز شد، فضا بسیار زیبا طراحی شده بود. گلدان های طبیعی بزرگ و خاصی در گوشه دیوار قرار داشت. میز منشی هم از انواع مرغوب و بسیار خوش رنگ انتخاب شده بود.

خودم را معرفی کردم و به تاریخ قرار ملاقات با آقای رییس اشاره کردم. پس از یک هماهنگی تلفنی به سمت اتاق مهم راهنمایی شدم. ورودی اتاق به شدت جذاب و زیبا بود. از درب با روکش چرم تا فریم چوبی آن حقیقتا حس یک قرار مهم تجاری را برایم ایجاد کرده بود. در اتاق؛ آقای رییس و یک میز -که احتمالا بزرگترین میزی بود که طی عمرم دیده بودم- برابرم قرار گرفته بودند.

این شرح ماجرا برای قرارگرفتن شما در فضای اتاق تا حدودی کافی است، اما جریان چیست؟ بی شک همه آنهایی که در حوزه تجارت فعالیت دارند با اینگونه فضاها -مخصوص بالاترین مقام شرکت های بزرگ- آشنایی دارند. همانطور که قبلا هم گفته ایم اتاق رییس باید یک اتاق خاص و متفاوت با دکوراسیونی در راستای جذب مخاطب و مشتریان باشد. اما اتفاقی که در آن روز دیدار افتاد چالشی است که متاسفانه بسیاری از مدیران ما با آن مواجه هستند.

روی میز یک رایانه پیشرفته از کمپانی اپل قرار داشت که با هزینه آن براحتی می شد یک خودرو دست دوم را خریداری کرد. بر حسب نیاز و فضای جلسه لازم بود تا آقای رییس نمونه تصاویری از محصولات خود را در آن رایانه به نمایش گذاشته و همچنین حافظه جانبی-حاوی فایل اکسل سفارشات-را که همراه من بود بدان متصل کرده و فایل ها را خارج کند.

خوب تا اینجای کار که مشکلی نیست اما تاسف ما و هدف از نگارش این متن از دکمه پاور رایانه روی میز رییس آغاز می شود. زمانی که رییس پاور را با کمی تفکر! فشار داده و رایانه روشن نمی شود. بعد تلفنی به منشی زده و پس از نصب اتصال سیم پاور! به لطف منشی آن رایانه گران قیمت روشن می شود. اما فایل محصولات شرکت کجا هستند؟

بازهم منشی مانند یک شوالیه به نجات رییس می آید و در نهایت موفق می شویم تصاویر را ببینیم. حالا می خواهم فلش را به رییس بدهم تا لیست سفارشات ما را ببینید اما بازهم تلفن به منشی و کمک از ایشان برای نصب و بازکردن فلش... تقریبا مطمئن شده بودم که رییس دکمه پاور رایانه را هم شانسی فشار داده است! حس خوبی از حضور در آن شرکت نداشتم؛ نوعی احساس که می گفت تمام این دکوراسیون نمی تواند آینده روابط تجاری و البته خدمات مورد نظر ما را فراهم کند.

واقعا این ضعف از کجا می آید؟ آیا یک مدیر آنهم در سطح بالا نباید مهارتهای خود را همگام با زمان و نیاز شغلی پیش ببرد؟!

بارها اشاره کرده ایم که زبان و رایانه ابتدایی ترین اسباب مورد نیاز یک مدیر در مسیر موفقیت دنیای تجارت امروز هستند، اما بسیار مورد بی توجهی قرار می گیرند. همانطور که در بالا توضیح داده شد، رفتار مدیران در هنگام ملاقات های تجاری و عقد قراردادها به شدت زیر ذره بین قرار دارد. به عبارت دیگر مدیر و کلاس کاری آن در مقام شناسنامه شرکت قرار دارد.

اگر مدیریت یک مجموعه را برعهده داریم و کاستی هایی را در قابلیت های خود سراغ داریم، بهتر آن است با حضور در آموزشگاهها و کلاس های آزاد درصدد رفع آنها برآییم.

در دنیای تجارت هیچ چیز به اندازه "فرصت ها" اهیمت ندارد. فرصت هایی که ممکن است مسیر تجارت و زندگی شما را تغییر دهد، از این رو نباید موفقیت تجارت را فدای ناتوانی ها و عدم قابلیت های خود کنیم. اگر لازم می دانید از همین امروز برای افزایش توانایی های خود اقدام کرده و کلید پاور را فشار دهیم!