پول نیوز - یک روان شناس، مقوله روان شناسی رنگ را مبحثی غیرعلمی و صرفاً بر اساس تجارب به دست آمده از یک جامعه آماری محدود عنوان کرد.

احسان فکور در گفت وگو با ایسنا، اظهار کرد: زمانی می‎توان یک رنگ خاص را نشانه‎ای از اختلال و یا وجود خلقی خاص در فرد محسوب کرد که وی از آن رنگ در برهه‎ای از زمان به شکل افراطی استفاده کند. مثلاً ممکن است ما فردی را در جامعه ببینیم که در تمام لباس‎ها و حتی وسایل شخصی‎اش از یک رنگ استفاده کرده باشد.

این کارشناس ادامه داد: در واقع پوشش رنگی و متنوع در حد نرمال و عرف جامعه تنها می‎تواند نشانه اعتماد به نفس بالا باشد، نه پیچیدگی‎های شخصیتی، اما به شرطی که این تنوع طلبی معقول و متعادل باشد، چرا که برخی از پوشش‎ها را می‎توان نشانه اختلال شخصیتی دانست.

وی با بیان اینکه اعتماد به نفس زمینه ساز روابط اجتماعی و حضور در جمع یک فرد است، اما عزت نفس احترام به خود محسوب می شود، گفت: در واقع هر رنگ در جوامع مختلف یک فلسفه ویژه دارد، اما نمی‎توان افراد را تنها از روی رنگ‎های مورد استفاده شان، مورد شناخت قرار داد، چرا که رنگ‎های مورد استفاده در هر کشور ریشه در فرهنگ آن کشور دارند.

فکور افزود: به عنوان مثال، در اروپا رنگ‎های مشکی و خاکستری از جایگاه ویژه ای برخوردارند، اما در ایران از این رنگ‎ها در اکثر موارد برای مجالس ختم و سوگواری استفاده می شود، بنابراین ممکن است استفاده از برخی رنگ ها در برخی مناطق این تصور را به فرد القا کند که آن رنگ را دوست دارد، در صورتی که در بطن شخصیت وی این موضوع صحت نداشته باشد.

این روان شناس تاکید کرد: در علم روان شناسی ترجیح داده می شود که شخصیت افراد بر اساس تست‎های متفاوتی که ریشه علمی و اثبات شده دارند و هم‎چنین رزومه ای از گذشته آن‎ها سنجیده شود و این پرسش که «چه رنگی را دوست داری» تنها می‎تواند مکملی در جهت این روان شناختی و سئوالی حاشیه‎ای باشد.

فکور با اشاره به اینکه تاکنون هیچ واحد درسی‎ با نام «روان شناسی رنگ» در هیچ کجای دنیا شناخته شده نیست، تصریح کرد: استفاده از رنگ‎های متفاوت در صورتی که به حالت افراطی درنیاید، نمی‎تواند ریشه در پیچیدگی‎های شخصیتی فرد داشته باشد و تنها می‎تواند گویای بخش ناچیز و اندکی از ویژگی‎های خلقی وی باشد.