پول نیوز-بخش رانکوه آخرین بخش شرقی استان گیلان است .

به گزارش باشگاه خبرنگاران بخش
رانکوه آخرین بخش شرقی استان گیلان است . از شمال به دریای خزر ، از شرق
به تنکابن مازندران ، از جنوب به رودبار الموت و رودبار حسینقلی خانی یا
رودبار محمد زمان خانی و از غرب به دیلمان و لاهیجان محدود می شود .

حد
اصلی رانکوه در مشرق دریاسر بوده است . اما حدود صد سال است که لنگرود و
دهکده های اطراف آن از لاهیجان جدا شده و به رانکوه ملحق شده است . از آن
وقت تا امروز این بخش به نام رانکوه و لنگرود خوانده می شود .




پهنای
آن از کناره های لنگرود تا رودسورخانی که مازندران را از گیلان جدا می کند
، چهل چهار کیلومتر و درازای آن از مصب پلرود تا گردنه ی گون کل پنجاه و
سه کیلومتر است زمین هموار و دشت آن ، از پای ارتفاعات تا کناره ی دریای
خزر در امتداد املش نوزده تا بیست کیلومتر در نزدیکی سامان مازندران به سه
کیلومتر می رسد و اراضی کوهستان آن شامل اشکور و سمام و شاهجان است .




شهر
رانکوه در بخش رانکوه شهرستان املش واقع گردیده و مختصات جغرافیایی آن 50
درجه و 13 دقیقه طول شرقی و 37 درجه و 2 دقیقه عرض شمالی است . از لحاظ
موقعیت نسبی این شهر در منتها الیه بخش جلگه ای و ابتدای بخش پایکوهی
شهرستان املش واقع گردیده و نسبت به سواحل دریای خزر نیز حدود 15 کیلومتر
فاصله دارد . رودخانه کیارود در حاشیه بخش شرقی شهر به صورت شمالی – جنوبی
جریان دارد .

شهر رانکوه از توابع شهرستان املش استان گیلان است . رانکوه نسبت به رشت ( مرکز استان گیلان ) حدود 73 کیلومتر فاصله دارد .

 


وضع توپوگرافی :

شهر
رانکوه در انتهای بخش جلگه ای و ابتدای بخش پایکوهی استان گیلان واقع
گردیده ، بنابراین قسمتهایی از شهر شیبدار بوده و بقیه قسمت ها تقریبا مسطح
و هموار هستند . بطور کلی اراضی بخش شمالی و تا حدودی مرکزی شهر همچنین
قسمت کوچکی از بخش جنوبی دارای شیب تقریبا مناسب بوده ، در صورتیکه مابین
قسمتهای مذکور ، راضی با شیب تند وجود دارد .