پول نیوز، مازیار دانیالی - بنابر پیش بینی ها تقریبا هر صنعتی در جهان طی سال های پیش رو تحول گسترده سیستمیک در برنامه ریزی راهبردی، شیوه های تولید و الگوهای کسب و کار خود را به واسطه بحران جهانی آب شاهد باشد.

کمبود آب، درک و تصور عمومی از ارزش آب را تغییر داده و دولت ها و شرکت ها آب پاک را نه تنها یک کالای اساسی برای بهره برداری بلکه منبعی ارزشمند در نظر می گیرند. کمبود آب شیرین تقریبا در تمامی ابعاد فعالیت های جهان نفوذ کرده است. این در شرایطی است که رشد جمعیت، توسعه شهری، کشاورزی و تغییرات آب و هوایی رقابت برای برداشت آب شیرین را افزایش داده اند. برای مقابله با کمبود آب می توانیم توصیه های زیر را مد نظر قرار دهیم:

آموزش برای تغییر مصرف و سبک زندگی

تغییر چهره بحران آب شامل آموزش برای ایجاد انگیزه در اتخاذ رفتارهای جدید می شود. تغییرات اساسی باید در تمامی اشکال مصرف آب از استفاده شخصی تا زنجیره تامین شرکت های بزرگ صورت بگیرد. حصول اطمینان از درک بهتر جهانی از بحران آب حساس ترین وظیفه ما محسوب می شود.

معرفی فناوری های جدید حفاظت از آب

در مناطقی که سفره های آب در حال خشک شدن هستند و بارش باران به طور فزاینده غیر قابل پیش بینی می شود به نوآوری نیاز است. اما در تلاش برای مقابله با کمبود آب شیرین و توسعه فناوری های حفاظتی، در نظر گرفتن مصرف انرژی از اهمیت ویژه ای برخوردار می شود.

بازیافت فاضلاب

برخی کشورهای جهان مانند سنگاپور در تلاش برای بازیافت آب به منظور کاش واردات و خودکفایی هرچه بیشتر هستند. این کشور ثروتمند شرق آسیا در زمینه توسعه فناوری های پیشرفته پاکسازی و بازیافت فاضلاب برای مصارف دیگر پیشرو است.

بهبود آبیاری و شیوه های کشاورزی

حدود 70 درصد از آب شیرین جهان در بخش کشاورزی استفاده می شود. بهبود آبیاری می تواند به کاهش شکاف بین عرضه و تقاضا کمک کند.

توسعه واحدهای نمک زدایی با بهره وری انرژی بالا

نمکزدایی یکی از راه حل های مقابله با کمبود آب محسوب می شود اما از نظر مصرف انرژی چندان کارآمد نیست. کشورهای خاورمیانه با توجه به ذخایر بزرگ انرژی خود توجه ویژه ای به تاسیسات آب شیرین کن دارند. اما استفاده از نیروگاه های خورشیدی می تواند نوع جدیدی از این نیروگاه ها را رواج دهد.

بهبود جمع آوری و برداشت آب

سیستم های جمع آوری و برداشت آب در مناطقی که هیچ گونه منابع قابل اعتماد آب شیرین دیگری وجود ندارند، ضروری هستند. هند و پاکستان دو کشوری که با اثرات مخرب تغییرات آب و هوایی مواجه هستند، بازسازی و تعمیر اساسی در سیستم های برداشت آب باران را انجام داده اند.

توسعه و تصویب سیاست ها و مقررات بهتر

از آن جایی که کمبود آب موضوعات امنیت غذایی و آلودگی را پیچیده می کند، دولت ها نیازمند بازتعریف نقش خود هستند. بدون در نظر گرفتن مسیر انتخابی رهبران، اکثر مردم بر این عقیده اند که حصول اطمینان از دسترسی جوامع به آب پاک بر عهده دولت است.

بهبود زیرساخت های توزیع

زیرساخت های ضعیف آثار ویرانگری را برای سلامت و اقتصاد به همراه دارند. زیرساخت ضعیف و ناکارآمد موجب هدررفت منابع، افزایش هزینه ها، کاهش کیفیت زندگی و انتقال بیماری های قابل انتقال از طریق آب و شیوع آن بین افراد آسیب پذیر به ویژه کودکان می شود.

کاهش ردپای آب شرکت ها

مصرف صنعتی آب سهمی تقریبا 22 درصدی در مصرف جهانی دارد. ردپای شرکت ها شامل آبی می شود که به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم در هنگام تولید کالا مصرف می شود. بر همین اساس، تولید پایدار با در نظر گرفتن بحران و کمبود آب از اهمیت ویژه ای برخوردار می شود.

رسیدگی به آلودگی

اندازه گیری و نظارت بر کیفیت آب برای سلامت انسان و تنوع زیستی ضروری است. این در شرایطی است که آلودگی های مختلف مانند آلودگی نفتی و یا پلاستیکی می توانند منابع آب شیرین را غیر قابل استفاده کنند. در شرایطی که تامین کیفیت لازم برای آب آشامیدنی در سطح محلی مد نظر قرار می گیرد، ایجاد پل های بین المللی برای ارائه راه حل ها نیز ضروری است.

کنترل تغییرات آب و هوایی

تغییرات آب و هوایی و کمبود آب در کنار هم زمینه ساز برخی از چالش های معاصر برای نسل بشر هستند. این دو مورد ارتباطی متقابل دارند. سیاست ها و روش های مدیریت آب می توانند بر انتشار گازهای گلخانه ای اثرگذار باشند. گرمایش جهانی نیز یکی از عوامل ذوب یخچال های طبیعی جهان و کاهش منابع آب شیرین در نظر گرفته می شود.

کنترل رشد جمعیت

به واسطه تسریع رشد جمیعت برخی از مناطق جهان می توانند تا 65 درصد با شکاف عرضه-تقاضا در منابع آب تا سال 2030 مواجه شوند. در حال حاضر، بیش از یک میلیارد نفر از جمعیت جهان به آب پاک دسترسی ندارند.