پول نیوز، مازیار دانیالی - در شرایطی که افراد بسیاری در جهان بیکار هستند و برای یافتن یک منبع درآمد ثابت تلاش می کنند، کارفرمایان با پر کردن برخی پست های خالی خود دچار مشکل هستند. بنابر گزارش سازمان بین المللی کار، در سال 2013، حداقل 12.5 میلیون نفر در بازه سنی 15 تا 24 سال بیکار بوده اند که روند افزایشی نسبت به آمار 11.5 میلیونی سال 2007 را نشان می دهد.

به گزارش گروه بین الملل پول نیوز، در این میان، شاغلان باسابقه نیز شرایط خوبی را تجربه نکرده و آنهایی که در دهه پنجاه زندگی قرار دارند با احتمال از دست دادن شغل و یا کاهش درآمدهای خود مواجه هستند. بنابر گزارش اکونومیست، نسبت "سن کار" آمریکایی های شاغل از 65 درصد در سال 2000 به 59 درصد در سال 2014 رسیده است.

با این وجود، بنابر نظرسنجی کمبود استعداد که توسط گروه من پاور در سال 2013 و از 38 هزار شرکت در 42 کشور انجام شده، تعداد قابل توجهی از سازمان ها، نزدیک به چهار از ده (35 درصد) در سراسر جهان قادر به پر کردن جاهای خالی خود در نتیجه فقدان استعدادهای موجود نبوده اند. به گفته کارفرمایان، کمبود کارگران تجاری ماهر، مهندسان، نمایندگان فروش، تکنسین ها، حسابدارها و کارکنان امور مالی، مدیران اجرایی، کارکنان فناوری اطلاعات، رانندگان، منشی ها و کارگران که دارای صلاحیت های لازم برای احراز یک پست باشند، وجود دارد.

این کمبود می تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد. در شرایطی که محیط کار تغییر می کند و انجام کسب و کار پیچیده تر می شود، مهارت های استعدادهای موجود به روز نشده باقی مانده و از این رو کمبود تشدید می شود. همان گونه که کسب و کار پیچیده تر می شود، تقاضای روز افزون برای با استعدادترین افراد نیز وجود دارد. بر همین اساس، بسیاری از یافتن شغل باز می مانند. جوانان برای دستیابی به شغل نیازمند تجهیز بهتر با مهارت های بیشتر هستند و کارکنان با توجه به این که مهارت های مورد نیاز آنها برای اشتغال می تواند در طول زمان تغییر کند باید انطباق پذیری خود را حفظ کنند.

بر همین اساس، در حال حاضر با جمعیت بیش از اندازه افرادی با مهارت های سطح پایین و کمبود افرادی با مهارت های سطح بالا مواجه هستیم. در حقیقت، بین عرضه و تقاضا در بازار کار عدم تطابق وجود دارد. طی مطالعه ای که توسط گروه من پاور انجام شده از کارفرمایان درباره عوامل اصلی کمبود استعداد پرسش شده و بخش قابل توجهی (34 درصد) به عدم صلاحیت فنی خاص و یا مهارت های بالا برای یک شغل خاص اشاره داشته اند.

حدود یک چهارم (24 درصد) به کمبود کلی تجربه اشاره داشته و 19 درصد اعلام کرده اند که نامزدهای یک فرصت شغلی قابلیت استخدام لازم و یا مهارت های پایه که شامل مهارت های فردی، حرفه ای بودن، شور و انگیزه، انعطاف پذیری و سازگاری می شود را دارا نبوده اند.

توسعه اقتصادی سریع نیز می تواند یکی از عوامل تاثیرگذار بر کمبود نیروی کار با مهارت های سطح بالا باشد. آهنگ سریع رشد، چه از نظر کیفیت و چه کمیت تقاضای روزافزون برای مهارت های مورد نیاز را به همراه دارد. عدم هم ترازی آموزش و پروش با الزامات و نیازهای صنعت افزایش تعداد تحصیلکرده های بیکار و کمبود حرفه ای های ماهر را در پی دارد. در حقیقت، مدارک تحصیلی سطح بالا الزاما به معنای فراهم کردن مهارت های لازم برای افراد جویای کار نیست. بسیاری از دانش آموختگان دانشگاهی در می یابند که از مهارت های فنی و حرفه ای خاص برای بازار کار همواره در حال تغییر برخوردار نیستند.

انفصال بین آموزش و پرورش، مهارت ها و مشاغل پیامدهایی را برای جوانان، کارفرمایان و مربیان به همراه دارد. همچنین، این مسائل سیاستگذاران که مسئول اصلی جامعه هستند را نگران می کند. هر یک از این ذینفعان باید مسئولیت خود برای نقشی که می توانند ایفا کند را پذیرفته و از طریق همکاری با یکدیگر به بحران بیکاری رسیدگی کنند.