پنجشنبه، ۲۱ آبان ۱۴۰۵
تهران: ۱۳°C
تلویزیون پولنیوز
زمان مطالعه: ۱۰ دقیقهارتباط دو سايت بازتاب و تابناك با آقاي رضايي چگونه تعريف مي شود؟ آيا اين ارتباط، مالي و تشکيلاتي است؟
ارتباط ما با آقاي رضايي فقط و فقط ارتباط فکري است. اين ارتباط هم بهدليل حضور افراد نزديک به وي در سطوح مختلف سايت است. در سايت تابناک بنده مديرمسئول هستم و بهصورت قانوني هم پاسخگوي مسايل حقوقي اين رسانه هستم. هزينه هاي سايت بازتاب هم، از طريق تبليغات در سايت، بهصورت کامل تامين مي شود. بنده بهعنوان مديرمسئول و رييس شوراي سياست گذاري سايت، از سال 1358 و تأسيس سپاه تاکنون در حوادث و شرايط گوناگون کشور در کنار آقاي رضايي بوده ام و بهدليل همين ارتباط، نزديکي فکري بسيار بالايي با هم پيدا کرده ايم. اين ارتباط فکري از هر ارتباط ساختاري و تشکيلاتي مستحکمتر و بالاتر است.
فکر مي کنم باور اين مسئله که اين ارتباط تنها يک ارتباط فکري است، کمي براي مخاطبان سايت شما غيرممکن است. «اگر روزي در موضوعي بين شما و محسن رضايي اختلافي بهوجود آمد، تکليف تابناک چيست؟
اين مسئله خيلي بعيد است. در حادترين شرايط سياسي کشور، ما با هم اختلاف پيدا نکرديم. اما طبيعتا اگر اختلافي بين ما بهوجود بيايد، بهدليل همان نزديکي فکري برطرف مي شود. اگر آقاي صادقي و افرادي مثل او با آقاي رضايي اختلاف پيدا کردند، بهدليل اين بود که سابقه همراهي چنداني با آقاي رضايي نداشتند. سابقه همراهي صادقي و آقاي رضايي به دوران فعاليت بازتاب محدود مي شود. اما اگر بر فرض محال اختلافي هم پديد بيايد، خوب طبيعي است که سايت با نظر مدير مسئول اداره مي شود. سايت تابناک و اعضاي شوراي سياست گذاري آن بر اصول و مرامنامه خود پايدارند. اگر آقاي رضايي هم از اين اصول زاويه پيدا کند، مورد نقد جدي ما قرار مي گيرد. البته در آن فرض اختلاف، ممکن است بنده و آقاي رضايي با هم مصالحه کنيم و بهدليل اثرگذاري وي بر اين سايت و اعتباري که نزديکي محسن رضايي براي سايت و نام آن پديد آورده است، بنده سايت را به آقاي رضايي اهدا کنم و خودم به دنبال فعاليت رسانهاي مستقل حرکت کنم.
بهسراغ عملکرد سياسي آقاي رضايي برويم. جريان حضور ايشان در انتخابات سال 1384 چه بود؟ چرا شرکت کردند؟ و در نهايت چرا انصراف دادند؟
در انتخابات نهم هم ابتدا تلاش داشتند که ائتلاف حداکثري ميان اصولگرايان اتفاق بيفتد. به همين دليل با اينکه تفاوت ها و اختلافات جدي با اعضاي شوراي هماهنگي انقلاب اسلامي داشتند، حاضر شدند خود را در دايره اين شورا تعريف کنند و وقتي شوراي هماهنگي موفق نشد که فرآيند عادلانه انتخاب کانديداي واحد را پيگيري کند، تلاش کردند تا با توافق با چهار نامزد اصولگراي ديگر يعني توکلي، احمدي نژاد ،لاريجاني و قاليباف، در ساختاري غير از شوراي هماهنگي، اصولگرايان را گرد هم بياورند. البته به جز آقاي توکلي که انصراف دادند، چهارکانديداي ديگر هرکدام بنا به دلايلي راه خود را رفتند و بهدليل عدم رعايت مفاد تعهد از سوي آقاي احمدي نژاد، آقاي رضايي هم راه ديگري را انتخاب کرد. البته آقاي رضايي با کناره گيري در روزهاي آخر، نشان داد که اصراري بر ماندن به هر قيمت ندارد. در واقع وقتي تلاش ها براي رسيدن به کانديداي واحد به نتيجه نرسيد، بهنفع جريان اصولگرايي و نه بهنفع فرد خاصي انصراف دادند.
پس در حقيقت آقاي رضايي هم چندان به اين ائتلاف ها و وحدت اصولگرايان پايبند نبوند؟
اتفاقا کانديداي ما بهدليل همين پايبندي کناره گيري کرد. البته اينجا بايد تاکيد کنم که ما معتقديم آقاي احمدي نژاد رأي خود و حضور در دور دوم انتخابات دوره نهم را مديون کناره گيري آقاي رضايي هستند. اگر آقاي رضايي در انتخابات حضور پيدا مي کرد، رأي اصولگرايان بيشتر شکسته مي شد و سبد رأي اصولگرايان به جاي سه نفر، در آراي چهار نفر تقسيم مي شد. در آن صورت احتمال زيادي داشت که آقاي احمدي نژاد نتواند با اختلاف اندک 300 يا 400 هزار رأي نسبت به آقاي کروبي، به دور دوم راه پيدا کند. ضمن اينکه آقاي رضايي قبل از کناره گيري، آقاي احمدي نژاد را بهعنوان معاون اول خود معرفي کرده بود و به همين دليل بعد از کناره گيري، اکثر ستادهاي ما به آقاي احمدي نژاد رأي دادند.
قبل از انتخابات نهم آقاي رضايي جريان سياسي نزديک بهخود را نه اصولگرا و نه اصلاح طلب مي دانستند. و خود را در يک دسته بندي جديد، رهبر جريان سوم تعريف مي کردند. اما در انتخابات نهم خود را در دايره اصولگرايان تعريف کردند و حتي وارد شوراي هماهنگي شدند. اين رفتار سياسي بهدليل نزديکي بيشتر با اصولگرايان بود يا تلاش براي قطع جريان حضور اصلاح طلبان در قدرت؟
تعريف ما از مرزبندي سياسي، تعريفي است که رهبر انقلاب از اصولگرايي دارند. من اين جمله را در موبايلم ذخيره کرده ام و از رو براي شما مي خوانم: «اصولگرايي به حرف نيست، اصولگرايي در مقابل نحله هاي سياسي رايج هم نيست. اين غلط است که ما کشور يا فعالان سياسي را به اصولگرا و اصلاح طلب تقسيم کنيم يا اصولگرا و فلان. اصولگرايي متعلق به همه کساني است که به مباني انقلاب معتقد و پايبند و آنها را دوست مي دارند.» اين که ما بپرسيم: «آقاي رضايي تکليف خود را مشخص کند، که اصولگراست يا اصلاح طلب» سئوال غلطي است. من از شما مي پرسم، آقاي لاريجاني اصولگراست يا آقاي احمدي نژاد؟ آقاي توکلي اصولگراست يا آقاي عسگراولادي؟ آقاي زاکاني اصولگراست يا آقاي ناطق نوري؟ به همه اين افراد و جريانهاي متبوع آنها، مي گويند اصولگرايي. ولي واقعا کجاي اين جريان ها مثل هم است؟ در اصلاح طلبان هم همين مسئله هست. ما وزرايي از دولت آقاي خاتمي داريم که به محض اتمام مسئوليتشان در دولت اصلاحات، مقام معظم رهبري برايشان حکم مسئوليت جديد صادر مي کنند. پس معلوم مي شود که در دولت آقاي خاتمي هم اصولگرا به اين معني که رهبري مي گويند وجود دارد. ببينيد اگر بهدنبال اصولگراي واقعي با اين تعريف رهبري هستيد، به نظر من مصداق بارز آن، آقاي رضايي است.
بالاخره متوجه نشدم که اين مرزبندي را ميان اين جريان ها قبول داريد يا خير؟ اين که بخواهيم مصداقي برخورد کنيم، خيلي منطقي نيست؟ من منظورم جريان اصولگرايي و جريان اصلاح طلبي است. آيا محسن رضايي و همفکران ايشان، از اين دو جريان مرزبندي مشخصي دارند يا خود را متعلق به يکي از اين جريان ها مي دانند؟
اگر منظور شما خط مرز مشخص با برخي از اصلاح طلبان است، بله. ايشان در همين اتفاقات اخير مبنا را قانون اساسي و رهبري مي دانند و همين مرز مشخص ايشان با اصلاح طلبان است. بهعنوان مثال اصلاح طلبان با اين توجيه که به انتخابات و وقايع پس از آن معترضند، با آقاي منتظري که آن شرايط را با امام داشتند و امام به صراحت با ايشان مخالف بودند، متحد شدند. ما اصلا اين مواضع را قبول نداريم. البته اين افراطيون اصلاح طلب هستند. اما اين را هم به شما بگويم که اگر آقاي رضايي کانديداهاي انتخاباتي دو طرف را يعني آقاي احمدي نژاد و آقاي موسوي را قبول داشتند، خودشان کانديدا نمي شدند. البته آقاي رضايي خود را در چهارچوب گفتمان اصولگرايي بهمعناي پايبندي به اصول انقلاب و امام و رهبري مي دانند و حضور طرز تفکري که در دوم خرداد و در دولت اصلاحات خودنمايي کرد را در فضاي سياسي کشور، به مصلحت نمي دانند و براي جلوگيري از حاکم شدن آن طرز فکر، هر کاري که لازم باشد از جمله ائتلاف سياسي يا کناره گيري از انتخابات خواهد کرد. البته در اين مسئله، نگراني در مورد جريان مقابل هم وجود دارد. يعني انحراف جريان مقابل را هم جدي مي دانند و دغدغه انحراف جريان تندرو در اصولگرايان، از مسير اصلي انقلاب را دارند.
به مقطع انتخابات نهم بازگرديم. در مورد شوراي هماهنگي با شما همعقيده ام. اما در ناموفق بودن ائتلاف چهارکانديداي اصولگرا، آقاي رضايي هم مقصر بودند. بالاخره ايشان هم مي توانستند علي رغم خلف وعده احمدي نژاد، مثل آقاي توکلي خيلي زودتر و به نفع کانديداي داراي مقبوليت بيشتر کناره گيري کنند.
آقاي توکلي خيلي زود کناره گيري کردند. ضمن اينکه در ناموفق بودن اين ائتلاف، ما آقاي احمدي نژاد که رسما از اين ائتلاف کناره گيري کردند، مقصر اصلي مي دانيم. بعد از خروج ايشان هم، ديگر اين ائتلاف اثر خود را از دست داده بود. ضمن اينکه نظر آقاي رضايي هم بر اين بود که تصميم گيري در آن مقطع براساس نظرسنجي ها کمي زود بود و بايد تأمل بيشتري صورت مي گرفت. البته فراموش نکنيد که آقاي احمدي نژاد هم اصلا پايبند نبود و در آخر هم آقاي رضايي انصراف دادند.
خوب ايشان مي توانستند طبق همان توافق، خيلي زودتر و به نفع کانديداي مقبول کناره گيري کنند.
ما فکر مي کنيم عدم انصراف آقاي رضايي بهنفع يک کانديداي خاص و در نهايت بهنفع کل اصولگرايان تمام شد. به اين معني که پايگاه رأي آقاي رضايي از افراد و تفکرات مختلفي تشکيل مي شد. اگر ايشان مي خواستند که طرفداران خود را بهسمت يک کانديداي خاص هدايت کنند ممکن بود که اصلا اين انتخاب را از سوي آقاي رضايي نپذيرند و برعکس بهسمت اصلاح طلبان تمايل پيدا کنند.
بهسراغ انتخابات اخير برويم. اکثريت اصولگرايان با اين استدلال که خطر بازگشت دوم خرداد و اصلاح طلبان هنوز جدي است و در عين حال آقاي احمدي نژاد کانديداي بالفعل و البته داراي مقبوليت بالاي مردمي در ميان اصولگرايان است، علي رغم انتقادات جدي به ايشان از معرفي کانديداي ديگر پرهيز کردند و بهصورت رسمي يا غير رسمي از ايشان حمايت کردند. اما آقاي رضايي در مقابل اين تفکر ايستادند و خودشان وارد صحنه شدند. فکر نمي کنيد اين رفتار، خلاف رفتار چهار سال پيش ايشان در تلاش براي وحدت اصولگرايان براي جلوگيري از حضور دوباره اصلاح طلبان بود؟
اشکال اساسي انتخابات دهم و اصولگرايان اين بود که حضور آقاي احمدي نژاد را حتمي گرفته بودند. در صورتيکه معيارهاي اصولگرايانه آقاي احمدي نژاد، نه تنها عملکرد قابلدفاعي نداشت، بلکه بسيار ضعيف بود. در واقع ايشان نبايد در انتخابات حضور پيدا مي کردند. در صورتي که آقاي احمدي نژاد، مانند چهار سال قبل به هيچ تعهد و توافقي پايبندي نداشت و حاضر به کناره گيري نبود. اگر احمدي نژاد کناره گيري مي کرد و يک کانديداي مورد توافق همه اصولگرايان کانديدا مي شد، چنين مشکلي پيش نمي آمد. همان پيشنهادي که در دولت ائتلافي آقاي رضايي مطرح کردند. از طرف ديگر ما فکر مي کنيم که حضور آقاي رضايي به نفع اصولگرايان بود. چون در پايگاه رأي اصولگرايان، افرادي بودند که علي رغم وابستگي به اين جريان به هيچ عنوان حاضر نبودند به آقاي احمدي نژاد رأي بدهند. ضمن اينکه آقاي موسوي قبل از انتخابات، ژست اصولگرايانهاي به خود گرفته بودند و بهعنوان نخست وزير امام و مقام معظم رهبري وارد صحنه شدند. بنابراين ممکن بود اين بخش از اصولگرايان به موسوي رأي بدهند. حضور آقاي رضايي مانع از اين کار شد. يعني اصولگرايان، با انتخابي غير از آقاي احمدي نژاد مواجه بودند.
شما در اين تحليل فقط به طيفي از اصولگرايان که قطعا به احمدي نژاد رأي نمي دادند توجه مي کنيد و خيل مردم و اصولگرايان مردد را ناديده مي گيريد. بسياري از مردم و نيروهاي جريان اصولگرا ممکن بود با هر تحليلي، آقاي رضايي را به آقاي احمدي نژاد ترجيح بدهند و آن موقع، رأي اصولگرايان تقسيم بر دو مي شد و به راحتي کانديداي اصلاح طلبان، رأي لازم را کسب مي کرد.
نه! من اين را قبول ندارم. ببينيد تحليل ما قبل از انتخابات اين بود که انتخابات به احتمال زياد به دور دوم کشيده مي شود و هيچکدام از کانديداها توانايي کسب اکثريت آرا در دور اول را ندارند. از طرفي اگر آقاي احمدي نژاد و موسوي به دور دوم بروند حتما موسوي برنده انتخابات مي شد.
با همين تحليل اعتقاد داشتيم، تنها حضور آقاي رضايي مي تواند اين فضا را بشکند و اگر آقاي رضايي موفق به حضور در دور دوم انتخابات با موسوي يا احمدي نژاد شود، حتما برنده انتخابات خواهد بود.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما