پول نیوز - ابلاغ اعتبارات دو هزار و 800 میلیارد ریالی به حوزه عمرانی کرمانشاه و از سویی برجا ماندن میراث دو هزار و 500 پروژه ناتمام از دولت های قبل نکاتی است که همه متولیان استان را باید به تعمق و تامل وا دارد.

شاید بتوان در رثای دو هزار و 500 پروژه کلنگ خورده و زخمی استان که هم اینک نیمه کاره، تعطیل و یا حتی بر روی کاغذند، گزارش که نه بلکه مثنوی ها نوشت اما چه سود که نوشتن ها هم ره به جایی نمی برد چون همیشه پای پول و بودجه و اعتبار و خیلی چیزهای دیگر هم در میان است.

در سال هایی که گذشت شاید یکی از ابزارهای شاد کردن مردم کرمانشاه فرود آمدن کلنگ های روبان پیچ شده بر دایره گچی و سفید رنگی بود که هر کدام نویدبخش آغاز پروژه ای، ایجاد شغلی و گردش اقتصادی خاصی را می داد.

در جایی صدای کلنگ ها حکایت از تجمیع مشاغل مزاحم شهر در شهرک مشاغل روستای عمرملی داشت که حتی در بنری بزرگ از مشخصات و جزییات آن گفته بودند و زمان بندی هم داشت؛ ساخت در 18 ماه!

کمی دیرتر کلنگی دیگر گوشه ای از زمین حاشیه آبشوران را خراشید و این نوید را به ساکنان داد که دیگر نگران موش و سگ های ولگرد درون رودخانه و هزاران خطر زیست محیطی و بهداشتی نباشید چون قرار است این رودخانه سامان گیرد و چنین بود که به ساکنان اطراف آبشوران موجی از شادی تزریق شد!

جایی دیگر قرار شد تا نمایشگاهی مجهز، مدرن و بین المللی با محوریت غرب ایران در شمال شهر احداث شود اما ظاهرا فکر بی پولی و البته وجود معارضین آن را نکرده بودند تا در اندک زمانی از غرش لودرها، غلتک ها و بولدوزرها، داشتن نمایشگاه به فراموش خانه تاریخ شهر برود.

خلاصه کلنگ بود که فرود می آمد از ساخت هتل پنج ستاره در طاق بستان تا ساخت مجموعه ورزشی در سه راه حافظیه و موزه دفاع مقدس و بسیاری پروژه های دیگر که جملگی زخمی شدند و با همان زخم شان به خوابی عمیق رفتند.

این ها، تازه ریزدانه های عمرانی استان و شهر کرمانشاه است و چنانچه بخواهیم به درشت هایی چون قطار شهری، پالایشگاه آناهیتا، خودروسازی، دهکده المپیک و.. بپردازیم مثنوی هفتاد من کاغذ می شود اما حقیقت آن است که در اپیدمی فرود آمدن کلنگ های نافرجام که در سال های گذشته کشور را فرا گرفته بود.

کرمانشاه نیز به قاعده دو هزار و 500 بار از این موهبت بهره مند شده و اکنون دولت تدبیر و امید با هر تدبیری و محاسبه، نمی شود همزمان به فرجام رساند و به همین دلیل بر روی آنها که پیشرفت فیزیکی بالای 80 درصد دارند، متمرکز شده است.

اما باز هم این سووال پیش می آید که کدام پروژه عمرانی کلنگ خورده در استان دارای چنین پیشرفتی است؟ غیر از ورزشگاه 15 هزار نفری و برخی پروژه های ریز مانند اورژانس فلان بیمارستان و.. چه پروژه ای داریم که امید داشته باشیم تا پایان امسال به نتیجه برسد تازه از سال جاری هم به همین راحتی دو ماه گذشت و تنها 10 ماه زمان مفید داریم آن هم به شرطی که سرما، برف و یخبندان اجازه کار عمرانی را برای چند ماه از ما نگیرد.

اینکه چه هدف و نیتی در ورای این کلنگ ها در زمان خودش وجود داشته، بماند مهم این است که اکنون مدیریت ارشد استان و دولت یازدهم در عمل انجام شده ای واقع شده است که باید برایش اندیشه و تدبیر کند شوخی نیست دو هزار و 500 پروژه.

اما اینکه تنها دو هزار و 800 میلیارد ریال اعتبار عمرانی به استان کرمانشاه در بودجه جاری سال 93 با این همه کار برزمین مانده در سال های گذشته داده اند، تعجب برانگیز است.

کلنگ های پرتعداد! و به قول مجتبی نیک کردار معاون امور عمرانی استانداری بسیار کم است و همین اندک بودن رقم عمرانی استان است که مدیریت ارشد استان را واداشته تا روی شاخص ها متمرکز شود که ظاهرا یکی از آنها ورزشگاه 15 هزار نفری است.

مشکلات حوزه عمرانی استان فقط در تعداد پروژه ها و کلنگ ها نیست بلکه آن تعدادی هم به خصوص در حوزه شهری مانند تقاطع ها به اجرا در آمده اند، آنقدر شتاب زده و بی برنامه احداث شده اند که دوباره باید برای رفع معایب آنها تدبیر کرد درست مانند مسکن مهرهایی که نه آسانسور و نه وسایل سرمایشی و نه گرمایشی دارد و متقاضی ناگزیر است در آن سکونت گزیند.

امید است متولیان استان بر روی حوزه های عمرانی و ساخت و ساز پروژه ها در استان حساسیت بیشتری به خرج دهند چه در سماجت و جدیت برای گرفتن اعتبارات مناسب از مرکز، چه در اجرا و چه در حسن انجام کار و نیز دیگر کلنگی فرود نیاید تا فرجام قبلی ها مشخص شود!