پول نیوز - فوری ترین تحریمهای احتمالی علیه روسیه می تواند پیرامون انرژی باشد زیرا صادرات نفت و گاز دو سوم درآمد های صادراتی روسیه و حدود نیمی از درآمد های دولت این کشور را تامین می کند. اما دخالت در این صادرات به معنی دخالت در عرضه انرژی به کشور های اتحادیه اروپا است که حدود یک سوم نفت و گاز خود را از روسیه دریافت می کنند.

صرف نظر از میزان تولید نفت و گاز شیل آمریکا، این کشور نمی تواند از طریق صادرات گاز طبیعی مایع(ال ان جی) کمک چندانی به اروپا داشته باشد.

به گزارش ایسنا، به نقل از نشریه نشنال اینترست، یکی از موضوعات اصلی در تمام مذاکرات درباره نفت و گاز ایران است. ایران چهارمین دارنده ذخایر نفت جهان و دومین دارنده ذخایر گاز پس از روسیه است، اما از سوی غرب مورد تحریم قرار گرفته و جهان به نفت و گاز ایران دسترسی کامل و فوری ندارد. مسلما جایگزین کردن منابع انرژی اروپا به دلیل نوع شبکه توزیع گاز و وابستگی پالایشگاهها به یک نوع نفت خاص نمی تواند فورا و به راحتی انجام شود. این در حالی است که استفاده از هیدروکربن ایران یکی از بهترین راهکارهای میان مدت برای جلوگیری از فشار روی اروپا در بخش انرژی است. خط لوله کنونی انتقال گاز ایران به ترکیه می تواند مرحله اول عرضه بیشتر گاز ایران به اروپا باشد. چنین تمهیداتی علاوه بر صادرات ال ان جی ایران می تواند گزینه ها را افزایش و خطرات متوجه غرب را در هرگونه تحریم یا تهدید تحریم علیه روسیه کاهش دهد. افزایش صادرات نفت ایران درآمد های روسیه را کاهش خواهد داد زیرا باعث کاهش فشار روی قیمت نفت خواهد شد.

تحریم های ایران که از مدت ها قبل اعمال شده بدون توجه به لطمه ای بوده که این تحریم ها به منافع خود غرب می زند. اکنون با توجه به بن بست موجود با روسیه به دلیل اوکراین، شکل دیگری از این لطمات باید مورد توجه قرار گیرد: تحریم ها علیه ایران اهرم فشار غرب را در مواجهه با ولادیمیر پوتین تضعیف می کند.

در خصوص روسیه و ایران، ما به جای اینکه نگران فرار ایران از تحریمها و تضعیف موضع غرب در چانه زنی بر سر برنامه هسته ای ایران باشیم، باید نگران این باشیم که روسیه ممکن است برای حفظ درآمد های نفتی و اهرم فشار خود در بخش انرژی وسوسه شود تا مذاکرات علیه ایران را سخت کند تا تحریمها باقی بماند و ایران نتواند به بازار های نفت و گاز جهانی ورود پیدا کند. خوشبختانه تاکنون روسیه این کار را انجام نداده و مشخصا موضع این کشور این است که به نتیجه رسیدن توافق هسته ای با ایران به نفع مسکو نیز است.

آمریکا و شرکای غربی این کشور دلایل خوب و قانع کننده ای برای به نتیجه رسیدن مذاکره با ایران دارند، زیرا توافق با این کشور بهترین تضمین برای صلح آمیز بودن برنامه هسته ای ایران است و در حال حاضر بن بست با روسیه درباره اوکراین، دلیل دیگری برای حل بن بست هسته ای با ایران است.

به راه انداختن جنگ اقتصادی علیه دو کشور به طور همزمان کار دشواری است. آمریکا باید از اقدام توماس جفرسون رییس جمهور اسبق آمریکا در سال 1807 مبنی بر تحریم دو کشور انگلیس و فرانسه به طور همزمان درس بگیرد. وی فکر می کرد این اقدام باعث خواهد شد این دو قدرت اروپایی در حال جنگ دست از سر آمریکا بردارد، در حالیکه این تحریم یک شکست مفتضحانه برای آمریکا بود و لطمه قابل توجهی به اقتصاد این کشور زد، در حالیکه تاثیر چندانی روی رفتار انگلیس و فرانسه نداشت. برخی مسائل هرگز تغییر نمی کنند، حتی پس از تبدیل شدن به یک ابرقدرت جهانی و اتحاد با کشور های اروپایی.