پول نیوز، سمیه علی اصغری - بنابر پیشنهاد بانک جهانی کشورهای در حال توسعه باید تامین مالی برنامه های امنیت اجتماعی را در راستای ارتقا درآمدهای مردم فقیر خود جدی بگیرند. این کشورها نمی توانند تنها به رشد اقتصادی برای پایان فقر متکی باشند. در شرایطی که رشد اقتصادی همچنان برای کاهش فقر حیاتی محسوب می شود، اما دارای محدودیت های خاص خود نیز است.

بنابر آن چه در گزارش بانک جهانی آمده است، کشورها نیازمند تلاش ها و فعالیت های مکمل برای ارتقا رشد با سیاست هایی هستند که منابع بیشتری را به فقر مطلق اختصاص می دهند. این منابع از طریق روند رشد و یا برنامه های دولتی مانند انتقال وجه مشروط و مستقیم می توانند توزیع شوند.

نزدیک به یک سوم از فقر مطلق جهان در هند متمرکز شده و یک سوم دیگر به چهار کشور دیگر اختصاص دارند که تمرکز قوی روی این کشورها می تواند کانون پایان به فقر مطلق را تشکیل دهد. به گفته بانک جهانی، پنج کشور برتر جهان از نظر فقر - هند (33 درصد)، چین (13 درصد)، نیجریه (7 درصد)، بنگلادش (6 درصد)، و جمهوری دمکراتیک کنگو (5 درصد) - به همراه هم نزدیک به 760 میلیون نفر از فقرای جهان را در خود جای داده اند. با افزودن پنج کشور فقیر دیگر - اندونزی، پاکستان، تانزانیا، اتیوپی، و کنیا - تقریبا 80 درصد از فقر مطلق در بر گرفته می شود.

رسیدگی به چالش فقر نیازمند درک و شناسایی مکانی هایی است که بیشترین تعداد فقرا در آنها زندگی می کنند، در شرایطی که به صورت همزمان بر مناطقی که مشکلات و سختی فراگیرتر است، تمرکز می شود. افزون بر این، نه تنها نجات مردم از فقر مطلق ضروری است، بلکه حصول اطمینان از این مساله که به واسطه فقدان فرصت های پیشرفت به سوی زندگی بهتر، این افراد در بلند مدت تنها در بالای خط فقر گرفتار نخواهند شد نیز از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

بنابر گزارش بانک جهانی، طی سال های اخیر در هند برنامه های کاربردی فناوری اطلاعات و ارتباطات جدید فرصت هایی را برای بازمهندسی و به روز رسانی سیستم های سنتی و توانمندسازی ذینفعان ایجاد کرده است. برنامه جدید بلندپروازانه هند برای اعطای هویت رسمی و منحصر به فرد ساکنان و شهروندان این کشور، بهبود ارائه خدمات دولتی، کاهش فساد و کلاهبرداری، تسهیل فرآیندهای رای گیری، و افزایش امنیت را هدف گذاری کرده است.

در حقیقت، فناوری اطلاعات و ارتباطات پتانسیل آن را دارد که به عنوان ابزاری قدرتمند برای مبارزه با فقر جهانی و افزایش رفاه به اشتراک گذاشته شده، مورد استفاده قرار بگیرد.

به گفته "جیم یونگ کیم"، رئیس بانک جهانی، برای پایان دادن به فقر مطلق تعداد فقیرترین مردم جهان - آنهایی که درآمد روزانه کمتر از 1.25 دلار دارند - باید به میزان 50 میلیون نفر در سال و تا سال 2030 کاهش یابد. این به معنای خروج یک میلیون نفر در هفته از فقر طی 16 سال آینده است. بی تردید، تحقق چنین امری فوق العاده دشوار است، اما جیم یونگ کیم باور دارد ما می توانیم آن را انجام دهیم. این می تواند نسلی باشد که به فقر مطلق پایان می دهد.

این در شرایطی است که برخی از کارشناسان احساس می کنند خط فقر 1.25 دلاری روزانه بیش از حد کم و ساختگی بوده و بنابر برآورد آنها، فقر جهانی می تواند یک سوم بالاتر از آن چه اخیرا گزارش شده، باشد. برای دستیابی به هدف کاهش فقر، کشورها نیازمند عزم و اراده، ایده های جدید و نوآوری هستند.