پول نیوز - استان ایلام با 18.1 درصد نرخ اشتغال ناقص، 20.5 درصد سهم اشتغال ناقص و 9.2درصد نرخ مقدار اشتغال ناقص بیشترین میزان اشتغال ناقص را در میان استانهای کشور به خود تخصیص داده است.

مرکز آمار ایران اشتغال ناقص را اینگونه تعریف کرده است: افراد دارای اشتغال ناقص شامل تمام شاغلانی است که در هفته مرجع، حاضر در سر کار یا غایب موقت از محل کار بوده، به دلایل اقتصادی نظیر رکودکاری، پیدا نکردن کار با ساعت کار بیشتر، قرار داشتن در فصل غیرکاری و... کمتر از 44 ساعت کار کرده، خواهان و آماده برای انجام کار اضافی در هفته مرجع بوده اند.

بر اساس گزارش نتایج آمارگیری از نیروی کار پاییز سال 1392 که از سوی مرکز آمار ایران انتشار یافته است، در کل کشور 8.3 درصد جمعیت فعال اقتصادی 10 ساله و بیشتر دارای اشتغال ناقص بوده اند.
این شاخص در بین مردان 9.1 ،در بین زنان 3.9 ، مناطق شهری 6.9 و مناطق روستایی 11.8 درصد است.

براساس نتایج بدست آمده 9.2 درصد جمعیت شاغل کشور دارای اشتغال ناقص هستند. این میزان در بین مردان 9.9 درصد و زنان 4.9 درصد ، مناطق شهری 7.8 درصد و مناطق روستایی 2.6 درصد است.

نرخ مقدار اشتغال ناقص نشان می دهد، چند درصد از زمان بالقوه کار شاغلان را مقدار اشتغال ناقص تشکیل می دهد. بر این اساس 3.7 درصد زمان بالقوه کار شاغلان را مقدار اشتغال ناقص تشکیل می دهد. این شاخص در بین مردان 3.8 درصد ، زنان 2.8 درصد ،مناطق شهری سه درصد و مناطق روستایی 5.4 درصد است.

استان ایلام در زمره استانهای کشور قرار دارد که سهم شاغلان با بیش از 49 ساعت کار معمول در آن 18.6 درصد است و این میزان نسبت به سایر استانهای کشور پایین است. به عبارتی فقط 18.6 درصد از شاغلان این استان بیش از 49 ساعت در هفته کار می کنند.

بی تردید اشتغال ناقص در کاهش نرخ بیکاری موثر است و شاید یکی از علل پایین بودن تقریبی نرخ بیکاری در کشور از بالابودن سهم اشتغال ناقص ناشی می شود.

ثبات و پایداری شغل از جمله موضوع هایی است که باید در اشتغال در نظر گرفت. فرد توانمندی که به علت نیافتن شغل پایدار دستفروشی را در معابر خیابان و یا مترو و خودروهای جمعی پیشه می کند، از درآمد پایدار، ساعات کار متعارف ، بیمه تامین اجتماعی و در نهایت سابقه کاری برخوردار نیست.

در سالهای اخیر که بسیاری از واحدهای اقتصادی تعطیل شده اند نیروی کار قابل توجهی رهسپار خیابانهای شهر شد. بی تردید، اشتغال ناقص در کنار نرخ بیکاری می تواند بازگو کننده وضعیت بیکاری واقعی در کشور باشد.

اشتغال ناقص حاکی از آن است که استانداردهای کار در کشور بدرستی رعایت نمی شود. استان یزد با 1.9 درصد نرخ اشتغال ناقص، سهم 2 درصدی اشتغال ناقص از کل جمعیت شاغل استان و 0.9 درصد نرخ مقدار اشتغال ناقص کمترین سهم را در میان استانهای کشور به خود تخصیص داده است.

بررسی روند بیکاری در فصول بهار، تابستان و پاییز 1392 نشان می دهد که نرخ بیکاری بین یک دهم تا دو دهم درصد کاهش یافته و از 10.6درصد به 10.3 درصد رسیده است.

رهایی از بیکاری و اشتغال ناقص فقط در گرو تولید کالا و خدمات است . درآمدهای نفتی در صورتی که در تولید کالا سرمایه گذاری شود ، تضمین کننده سلامت اقتصاد کشور خواهد بود. درصورتی که فقط فروشنده نفت و خریدار کالاهای مصرفی باشیم، هر روز شاهد افزایش بیکاری و در پی آن افزایش آسیب های اجتماعی خواهیم بود.