
تحصيلاتم در دانشگاه آزاد تنکابن و در شهرتان ولي آباد گذشت و هميشه جزو دانشجويان خوب بودم.
مادرم خوشحال است که من ديده مي شوم.
تنها مشوق من مادرم بود
از دوره دبستان علاقه زيادي به نوشتن داشتم. وقتي در کلاس دوم دبستان درس مي خواندم کلاس ويژه داستان نويسي براي دانش آموزان علاقمند در مدرسه مان داير شد، من در ان کلاس شرکت کردم و نوشته ام بين نوشته هاي دانش آموزان منطقه شش به مقام اول رسيد. تا پايان دبستان مرتب در حال نوشتن داستان هاي کوتاه بودم و در دوره راهنمايي، با هنرستان سوره آشنا شدم و تحصيلاتم را در رشته نمايش در آن هنرستان گذراندم. متاسفانه، من پدرم را در شش سالگي از دست دادم و تنها مشوق من مادرم بود که عقيده داشت در هر شاخه اي از هنر که تحصيلات دانشگاهي داشته باشم در عرصه اجتماعي موفق تر خواهم بود.
ورود به هنرستان سوره تحولي در زندگي من بود، چون تجربيات خيلي خوبي در زمينه بازيگري به دست آوردم، در هنرستان علاوه بر آموزش هنر نمايش در شاخه هاي گرافيک و هنرهاي تجسمي هم کلاس هايي داشتيم که در نوع خودش عالي بود. در بين هنرجوياني که با هم در هنرستان تحصيل کرديم، خيلي ها در کارشان موفق شدند، از جمله باران کوثري، عاطفه نوري، بهاره افشار و مونا احمدي.
در عرصه تئاتر چند اجراي حرفه اي داشته ام، از جمله نمايشنامه بازي به کارگرداني خانم شيرژيان که در حوزه هنري روي صحنه رفت. خيلي ها از من مي پرسند در دانشگاه چرا ادبيات نمايشي خواندم و به سراغ رشته بازيگري رفتم دليلش اين است که دوست داشتم علاقه و گرايش دوره کودکي ام را دنبال کنم و با توجه به پيشينه ام در نوشتن داستان هاي کوتاه، ضمن مشورت با استادانم رشته دانشگاهي ام را ادبيات نمايشي انتخاب کردم و ضمن تحصيل در اين رشته آموزش گريم را هم زير نظر استاد شعيب گذراندم و چند فيلم کوتاه ساخته و تقريباً تمام گريم هاي نمايشي دوره دانشجويي را من انجام مي دادم. بيشترين گرايش من در شرايط فعلي بعد از بازيگري نوشتن فيلمنامه و نمايشنامه است.
گلپري، رنج کشيده اي مسئوليت پذير است
تحصيلاتم در دانشگاه آزاد تنکابن و در شهرتان ولي آباد گذشت و هميشه جزو دانشجويان خوب بودم.
در دوره دانشجويي پيشنهادهاي مختلفي براي بازيگري به من شد، اما از آنجا که تمرکزم بيشتر روي نوشتن بود کمتر به بازيگري فکر مي کردم.
بزرگترين شانس هنري من همکاري با حسين سهيلي زاده در مجموعه «آواي باران» بود که خيلي تصادفي توسط يکي از آشنايان که در صدا و سيما فعاليت دارد به سهيلي زاده معرفي شدم و از من تست گرفتند و در نهايت بعد از دو ماه براي تست گريم دعوت شدم و حضورم در مجموعه قطعي شد و ايفاي نقش گلپري، را به عهده ام گذاشتند.
وقتي بخشي از کاراکتر گلپري را تست دادم مورد تاييد کارگردان قرار گرفت. از من خواسته شد گريم هم بشوم تا از نظر چهره تشخيص بدهند چقدر به گلپري نزديک شده ام، که بعد از گريم چهره دختري رنج کشيده را پيدا کردم که مورد تاييد سهيلي زاده قرار گرفت. بعد از آن گلپري را آرام آرام باور کردم. کاراکتر گلپري پيشينه اي در بخش اول قصه دارد، يعني ازدواج مي کند بچه دار مي شود، با برادرش کيانوش در منزل شکيب زندگي مي کنند و در ماجرايي، همسرش مراد به زندان مي افتد، به خاطر سختي هاي بسياري که هميشه از دوره کودکي، نوجواني و جواني اش کشيده، خودش را خيلي بدخبت و بيچاره يم داند و نسبت به باران احساس دوستي دارد و از باران مي خواهند همسر برادرش کيانوش شود و...
آنچه موجب شد خوب بازي کنم
با اجازه اي که کارگردان به من داده بودند حق بداهه گويي در مقابل دوربين داشتم، همين اتفاق موجب مي شد تا کاراکتر گلپري را بهتر به نمايش بگذارم.
در بازيگري بازي نگاه خيلي مهم است اگرچه در اين مورد کم تجربه ام، اما براي ايفاي نقش گلپري از آموخته هايم در هنرستان و همين طور دانشگاه و ناخودآگاهم کمک گرفتم. در مجموعه «آواي باران» بهترين رودررويي را با مهران رنجبر (کيانوش برادر گلپري) داشتم. مهران رنجبر، بازيگري جوان، اما بسيار پرتجربه است که به بازي بهتر نقش مقابل کمک مي کند.
ثنا نيکپور دختر بچه سه ساله اي است که حس خوب مادري را به من داد تا کاراکتر گلپري را بهتر به تصوير بکشم و همراهي هاي او موجب شد تا بيشتر بازي هايمان در يک برداشت ضبط شود. اين روزها دوره سوم فيلمنامه نويسي را نيز مي گذرانم و اگر فرصتي پيدا کنم نمايشنامه راديويي هم براي راديو نمايش مي نويسم.
کمي هم از خانواده ام بگويم
وقتي پدرم را از دست دادم، مادرم براي من و تنها برادرم مهران هم پدر بود و هم مادر و هر دو خيلي به او مديون هستيم. مادر و برادرم هر دو مشوق و همراه من بوده و هستند، مادرم خيلي خوشحال است که آرام آرام ديده مي شوم و شک ندارم اگر پدرم هم در قيد حيات بود خوشحال مي شد. در اوقات فراغت سعي مي کنم حتي يک لحظه اي به بطالت نگذرد. اوقاتي که در منزل هستم کارهاي خانه را انجام مي دهم، بعضي اوقات آشپزي مي کنم. آشپزي من بد نيست، اما به پاي دستپخت مادرم نمي رسد. آخرين مسافرتي که با خانواده داشتم تابستان امسال بود که به اتفاق مادرم به شهر زادگاهش کاشان رفتيم.
خانواده جوان

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما