پول نیوز، محمدعلی دیانتی زاده - عمران به معنای آبادانی است و توسعه به معنای پیشرفت گسترده و چندسویه که عرصه های گوناگونی همچون فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و در ابعاد مکانی چون روستایی، شهری، کشوری و جهانی هم مصداق دارد.

عمران نیز اگرچه می تواند ماحصل توسعه باشد، اما برابر با توسعه نیست؛ در عمران پیش از هر چیز بحث تأمین منابع مالی مطرح است، اما نخستین قدم در توسعه، تعریف فرایند توسعه و سیاست گذاری برای تحقق آن است، فرایندی که هرگاه با محوریت منابع مالی تعریف شده است، در معرض انحراف از مسیر اصلی قرار گرفته است.

در بحث توسعه اقتصادی که زیرمجموعه های بسیاری همچون صنعتی، کشاورزی و... دارد، سیاست گذاری برای نهادهای عامل همچون بانک ها بر مبنای مولدسازی سرمایه، کاهش هزینه های تولید و خدمات، تعریف صحیح و دقیق از جایگاه و نقش بخش خصوصی، ایجاد فضای رقابتی، سرلوحه قرار دادن برابری اجتماعی و هم دوش با آن؛ آزادی عمل اقتصادی برای خلق ثروت از راه ایده ها و اندیشه های نو و کارآفرینی، مهم تر از هر چیز است.

اما توسعه اقتصادی به معنای راه سازی، انبوه سازی و عمران و آبادانی نیست، توسعه به معنای ایجاد بستر خلق ثروت است.

اگر با این نگاه به تعریف درستی از توسعه برسیم، ارزش سرمایه های انسانی را بیش از پیش در خواهیم یافت و آن وقت است که دیگر پول ارزش اولیه نخواهد بود، سرمایه های انسانی از کارگزاری به کارآفرینی عبور خواهند کرد، میزان بهره وری از منابع مالی افزایش خواهد یافت و هر بنگاه اقتصادی یک سرمایه ملی محسوب خواهد شد.